Joost Vandecasteele over de laïcisering van ‘bisschop R.V. uit het bisdom B.’

Joost Vandecasteele is auteur, theatermaker, komiek. Sinds de oproep tot laïcisering van bisschop Vangheluwe klinkt, is Joost Vandecasteele geneigd het land als één groot oord voor leken te aanschouwen. ‘Bisschop R.V. uit het bisdom B. heeft ook een lekenlidkaart aangevraagd.’
Net als zovelen onder jullie denk ik met blijdschap en trots terug aan de dag dat ik mijn brievenbus opende en mijn lekenlidkaart aantrof, glimmend in zijn geplastificeerd omhulsel en met een levenslange korting op damsportartikelen. Jaren gingen voorbij, ik ontmoette een lekenvrouw, kreeg een lekenkind en leidde het bestaan van een gesubsidieerde werkloze leek met als bijverdienste bestuurslid bij het centrum voor lekenaangelegenheden. En God zag dat het goed was, maar Hij is dan ook vrij vlug tevreden. Zeker in vergelijking met andere opperwezens.

Dan kwam het bericht, op de voorpagina van ons lijfblad ‘Leek en Leven’ naast die advertentie voor antiklerikale T-shirts met het opschrift ‘Betast maar nog niet bevredigd’, dat een niet nader genoemde bisschop R.V. uit het bisdom B. ook een lidkaart heeft aangevraagd. Ondanks zijn verklaring dat hij zoveel geboet heeft voor zijn zonden, door zijn ontslag in te dienen een jaar voor zijn pensioen met behoud van loon en geen hosties meer te mogen geven. Hij schreef ook in zijn aanvraagformulier hoe hypocriet hij het vond dat de kerk de volle laag kreeg omdat er overal pedofielen zitten, in sportclubs en in het leger, en volgens hem hebben die trainers en militairen toch ook een gelofte van kuisheid uitgesproken. Maar dan nog was hij bereid het laagste van het laagste te worden, nog lager dan een laatste kans BV in Expeditie Robinson, hij wou een leek worden, net zoals wij.

Net zoals wij is hij bereid achteraan in de bus plaats te nemen, of vooraan want hij heeft wel een gratis seniorenpas gekregen van de kardinaal. Net zoals ons is hij bereid te winkelen in plekken waar je zelf je groenten moet wegen en karretjes automatisch stoppen twee meter van de uitgang zodat je toch alles naar de auto moet sleuren. Net zoals wij is hij bereid op mensen te stemmen die iedere Vlaming 400 euro jobkorting beloven behalve in Brussel maar wel durven te beweren hoe belangrijk Brussel voor hun partij is. Net zoals wij is hij bereid om de dagelijkse schaamte te trotseren door een geldautomaat te checken waar niemand staat omdat hij niet werkt maar toch even kijken want misschien werkt hij wel en heeft niemand dat opgemerkt. Net zoals wij is hij bereid een leven uit te bouwen op basis van eigen ambities en wensen, en niet door religie of andere indoctrinatie.

Verantwoordelijkheid
Als bestuurslid bij het centrum voor lekenaangelegenheden heb ik lang getwijfeld om zijn aanvraag goed te keuren. Ik neem dan samen met de andere leden de volledige verantwoordelijkheid voor deze beslissing. Want zo werkt verantwoordelijkheid, je schuift het niet door naar Rome om daarna een morele superioriteit te blijven voelen. De reden waarom wij hem hebben aanvaard als medeleek is moeilijk te verklaren. Misschien is het eigen aan leek zijn, dat je keuzes maakt die alle logica missen maar juist aanvoelen. Misschien is dat wat ons leek maakt: een geloof in ons eigen kunde om menselijk te blijven.

We zullen nog honderden nieuwe leken moeten opnemen, hen onderdak bieden en niet in tentenkampen aan Brussel Noord laten wegkwijnen, we zullen hen onze gebruiken moeten aanleren, misschien het best in internaten die uit voorzorg leegstaan, hen moeten aanleren dat ze slachtoffers niet decennia kunnen negeren en dan zeggen dat ze wat geduld moeten hebben, hen duidelijk maken dat het idee van een rechtspraak na de dood weinig indruk maakt op ons, hen tonen dat een leek meer is dan een vervelend voorwerp die weigert alles te aanvaarden op basis van autoriteit en traditie. Say it loud. I’m a leek and I’m proud.

🙂 uit demorgen.be

Advertisements

By special request

Friday 10th September, 2010